Należące do Nowego Testamentu listy Pawłowe posiadają podstawowe znaczenie dla duchowości chrześcijan. Są to pisma natchnione, napisane w odpowiedzi na różne problemy, w różnym czasie i miejscach. Być może część z nich została napisana przez uczniów Apostoła. Stanowią one jednak pewną całość. Są fundamentem, wyrazem istnienia Pawłowej szkoły duchowości: założonej i prowadzonej przez Apostoła Narodów najpierw osobiście, następnie także listownie. Ta szkoła duchowości do tej pory ma uczniów oraz Mistrza.Duchowość, o jakiej informują, jaką starają się przekazać i pozytywnie kształtować, rozwijać listy Pawłowe, to rzeczywistość bardzo bogata. Składają się na nią m.in. związki z Bogiem, których nie da się oddzielić ani od związków z innymi ludźmi i światem stworzonym, ani od zagadnienia: człowiek wobec siebie samego. Jednak podstawowy dla wszystkich relacji jest temat-doświadczenie: kim, jakim jest Bóg, do którego chce przekonać, z którym zjednoczenia nie tylko dla siebie chce św. Paweł. W...
Spośród wszystkich autorów Nowego Testamentu święty Paweł poświęca związkom natury homoseksualnej najwięcej miejsca, odnosząc się do nich krytycznie w Rz 1,26–27, 1 Kor 6,9–10 oraz 1 Tm 1,8–10. Dlaczego Paweł krytykuje relacje homoseksualne? Czy odrzuca on tylko związki oparte na przemocy oraz wykorzystywaniu drugiego? Czy jego argumentacja w tym względzie pozostaje normatywna dla współczesnych? Książka ta wypełnia dotkliwą lukę, jaką w polskim środowisku stanowi brak opracowań dotyczących biblijnych podstaw nauki Kościoła na temat homoseksualizmu. Zrozumienie nauczania Pawła Apostoła na temat relacji homoseksualnych pozwala odkryć zamysł Boży związany z płciowością, włączoną w nowe życie w Chrystusie. Ewangelia, którą głosi Apostoł, zawiera wciąż aktualne, uniwersalne przesłanie na temat natury człowieka, będące podstawą etyki chrześcijańskiej i zachęcające nas do wrażliwego i opartego na słowie Bożym towarzyszenia duchowego osobom o skłonnościach homoseksualnych. Marcin Ko...
60 lat temu, 28 października 1965 roku, ukazała się Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich "Nostra aetate?". To w Kościele dokument przełomowy, podkreślający, że: Żydzi nigdy nie przestali być narodem wybranym i nie zostali w tym względzie zastąpieni przez Kościół; nie ponoszą odpowiedzialności za śmierć Jezusa; każda forma antysemityzmu zasługuje na całkowite potępienie. Przez następne lata Stolica Apostolska rozwijała treści Nostra aetate w kolejnych dokumentach. Niniejsza jubileuszowa publikacja zbiera je wszystkie i opatruje współczesnymi komentarzami teologicznymi. Brak świadomości, czym są korzenie żydowskie dla chrześcijaństwa, tak samo jak brak relacji z dzisiejszą żywą wiarą Żydów, utrwala funkcjonowanie fałszywego obrazu samego Boga i człowieka w prowadzonej przez Niego z miłości historii zbawienia. Lektura książki pomaga zrozumieć nie tylko sens prowadzenia dialogu z judaizmem, lecz także samą istotę Kościoła katolickiego, czy szerzej, chrze...
Symbol był zawsze niezwykle ceniony jako zarys wiary Kościoła. Stopniowo też pogłębiało się jego rozumienie teologiczne, ponieważ nawet w kwestiach trynitarnych, które później wyjaśniano z wielkim naciskiem, nie od samego początku w pełni rozumiano pewne formuły. Rozwój tych zmian interpretacyjnych będzie można doskonale prześledzić przy uważnej lekturze prezentowanych tutaj tekstów. [...] Kształt Symbolu wskutek różnych dodatków ulegał pewnym zmianom, które najczęściej były powodowane przez pojawiające się tendencje natury teologicznej. Dyskusje na ten temat i odmienności poglądów, mające często charakter odrębności heretyckich lub swoistej tradycji lokalnej, sprawiały, że do zasadniczej formuły wprowadzano pewne nowe wyrażenia mające uprzedzająco korygować błędne poglądy i tendencje. [...] Dzięki tym zjawiskom teologiczna treść Składu Apostolskiego była coraz bogatsza i stawała się dla jego komentatorów nauczających katechumenów przygotowujących się do chrztu i neofitów podstawą ich ...
Nihil novi sub sole. Już w starożytności ludzie stawali wobec takich dylematów etycznych, jak sztuczne poronienie, dzieciobójstwo czy porzucanie noworodków. W kontekście tych praktyk teolodzy wczesnochrześcijańscy poszukiwali odpowiedzi na pytania: czy płód ludzki jest człowiekiem? Kiedy się nim staje? Czy embrion obumarły może być zbawiony? W kwestiach tych epoka starożytna różniła się od współczesnej tylko nieco odmiennymi realiami społeczno-politycznymi oraz innym poziomem wiedzy biologicznej i medycznej. Książka jest szczegółowym przeglądem medycznych i filozoficznych koncepcji embrionu w starożytności grecko-rzymskiej i żydowskiej od filozofów przyrody po ojców Kościoła, z odwołaniem do źródeł. Koncentruje się przede wszystkim na prowokowanych przez rozważania embriologiczne pytaniach starożytnych teologów dotyczących fundamentalnych zagadnień antropologicznych: początku istnienia, natury ludzkiego bytu, pochodzenia duszy, momentu animacji, dziedziczenia grzesznych skłonności, pod...
Autor tworzy w swoim tekście ciekawe płaszczyzny spotkania klasycznych teologów przeszłości ze współczesną myślą trynitarną, nie unika otwartej konfrontacji z różnymi tyleż skrajnymi, co ?modnymi? teoriami, a jednocześnie nie gubi katolickiej równowagi, wierności Tradycji i Magisterium Kościoła. Innymi słowy, prezentuje teologię, która jest sztuką wytrzymywania napięć pomiędzy różnymi szkołami i poglądami teologicznymi. ks. prof. dr Dariusz Kowalczyk SJ, Papieski Uniwersytet Gregoriański w Rzymie Z książki Kubackiego przebija ogromny szacunek dla myśli Akwinaty i teologii tomistycznej. Autor docenia jej wartość i swoje myślenie sytuuje w wyznaczonej przez św. Augustyna oraz św. Tomasza perspektywie teologii zachodniej opartej na metafizyce bytu. Jednocześnie w wielu punktach jest wobec niej krytyczny, odwołując się do współczesnych teologów jak Karl Rahner, Luis Ladaria, Gisbert Greshake, a zwłaszcza Joseph Moingt. ks. prof. dr hab. Piotr Liszka CMF, Papieski Wydział Teologiczny we Wr...
