Zbiór opowieści chasydzkich, zebranych i przetłumaczonych na język niemiecki przez Eliasberga, rosyjskiego Żyda, który korzystał przy tym z żydowskich modlitewników i popularnej książki „Kehal chasidim”.Zbiór, wydany po raz pierwszy w 1916 r. w Monachium, był zapewne lekturą Bubera i Scholema. ISBN: 978-83-7866-088-0EAN: 9788378660880Autor: Eliasberg AlexanderTłumacze: Szlaga MałgorzataOprawa: MiękkaFormat: 14.5x20.5cmLiczba stron: 276Rok wydania: 2013Ciężar: 0,35 kgKategorie: Proza...
Kraków przez kilkaset lat był jednym z najważniejszych miast w żydowskim świecie. To tutaj mieszkali najwybitniejsi żydowscy uczeni, tutaj ukształtowała się aszkenazyjska tożsamość - tożsamość Żydów Europy Środkowowschodniej.Polacy na ogół wiedzą dużo o mieszkających ongiś w Krakowie wybitnych nie-Żydach i znają związane z tym miastem nie-żydowskiej legendy; niewiele (albo zgoła nic) nie wiedzą o mieszkających tutaj wybitnych Żydach i nie znają tutejszych żydowskich legend. Autor tej książki chciałby, aby chociaż w świadomości ludzkiej przyczyniła się ona - choćby nawet tylko w małym stopniu - do odzyskania tożsamości żydowskiego Krakowa, do wypełnienia pustych domów, ulic i placów istotną treścią. ISBN: 978-83-89129-90-1EAN: 9788389129901Autor: Henryk HalkowskiOprawa: Miękka ze skrzydełkamiFormat: 14.5x20.5cmLiczba stron: 384Rok wydania: 2009Ciężar: 0,5 kgKategorie: Historia Polski Historia Żydów Wydawnictwa popularne ...
Niniejszy przewodnik zawiera wybór błogosławieństw, które najczęściej odmawia się w ciągu dnia, ale także tych rzadziej wypowiadanych, jak również pewną ilość krótkich modlitw. Nie jest przeznaczony do tego, aby zastąpić Sidur, w którym znajdują się wszystkie modlitwy i błogosławieństwa, a jedynie do tego, by umożliwić korzystanie z zawartych w nim modlitw w każdym miejscu i o każdej porze. Autor: Boaz Rabin PashOprawa: MiękkaFormat: 10.5x14.5cmIlość stron: 146Rok wydania: 2012EAN: 9788389129611Kategorie: Judaizm Modlitewniki ...
Jak Żyd rozumie fakt, że Tora to Księga Prawa? Czym jest dla niego halacha? Z Tory wynika treść 613 przykazań (micwot) judaizmu. Jeśli liczbę tę zapiszemy w alfabecie hebrajskim, w którym każda litera ma wartość liczbową, otrzymamy słowo TARJAG. Przykazania to 248 nakazów i 365 zakazów. Tarjag micwot ukazuje funkcjonowanie religii żydowskiej w czasach istnienia Przybytku i Świątyni Jerozolimskiej i nadal stanowi podstawę całego żydowskiego prawa religijnego.Książka przedstawia przykazania w takiej kolejności, w jakiej pojawiają się one w Torze: począwszy od „płódźcie i rozmnażajcie się”, aż po nakaz przepisania księgi Tory. Każde przykazanie uzupełnione jest o komentarz, opisujący zakres przykazania, ustalony w wyniku dyskusji rabinicznych. Wskazuje on także jego praktyczne zastosowanie w naszych czasach. Dopełnieniem jest siedem przykazań rabinicznych oraz siedem przykazań dla nie-żydów. Całości dopełnia słownik terminów halachicznych. Autor: Ewa GordonStrony: 288Format: 14,5x20,5 c...
Subiektywny wybór trzech poematów ojca nowożytnej poezji hebrajskiej, dokonany przez wybitnego hebraistę i tłumacza Macieja Tomala. „Czytamy wiersze o bliskim nam nastroju, czasami nieco leśmianowskie, w których pojawiają się krajobrazy, nam, tu w Polsce znajome, a opisane językiem Biblii. Może przestał nas już dziwić fakt, że poezja hebrajska, poezja Izraela, rodziła się o wiele bliżej niż w dalekiej Erec Jisrael. Ale to przecież niezwykłe, że język hebrajski stawał się językiem nowoczesnej poezji poprzez obrazy podwórek, stawów i... śniegu”. „Mrozie, mrozie, daj mi moc!Roznieć, rozpal, przepal wskroś! Oddech w szron na wargach zmień,Twoją stal do żył mi wlej... Bądź szorstkością moich ust,Na miecz siłę moją kuj, Piersi oblecz stalą mi,By moc nie rozparła ich, Mrozie, mrozie, nuże, wchodź!Roznieć, rozpal, przepal wskroś! Oddech w płucach niech ugrzęźnie...Mięśnie ramion mi napinaj, Stojąc w pyle słońca blasków –Rządź i trzymaj”. Czytelnikowi tych wierszy przypomni się Maeterli...
"Naprawdę niewielu z nas chciałoby uczestniczyć w historii sztetla. A przecież nieliczne zachowane ślady przeszłości - takie jak pieczątka z napisem "Stowarzyszenie drwali dla studiowania Miszny w Berdyczowie", którą w Nowym Jorku odnalazł po latach Abraham Joshua Heschel - zastanawiają, budząc jakiś rodzaj zazdrości. Mimo biedy, konfliktu, wreszcie śmierci, powstało tu wielkie, nie rozpoznane jeszcze do końca dziedzictwo duchowości, kultury i cywilizacji. I można by się zastanawiać, na ile wielkość tego dziedzictwa wynika właśnie z konfliktu, wpisanego w dzieje sztetla."Spis treści:Wstęp 7Działoszyce: Opowieść ruin 10Jak małżeństwo (fragment książki Ewy Hoffman "Sztetl") 32Pińczów: Mit Jagielloński 42Jidysz: Znak rozpoznawczy 43Tak, istniały inne światy (fragment książki Issaca Bashevisa Singera "Sztukmistrz z Lublina") 64Synagoga: Kształt wspólnoty 75Chmielnik: Pamięć odzyskiwana 82Z wizytą u cadyka (fragment ksiązki Alfreda Doblina "podróż po Polsce") 93Chasydyzm: Zapomniana duma mi...
Ze wstępu Henryka Halkowskiego:„W przedmowie do swojego przekładu Księgi Psalmów pisze Czesław Miłosz, że decydującym powodem podjęcia tej pracy było zapoznanie się z mikrofilmem dwujęzycznego, polsko-hebrajskiego wydania Biblii z przekładem Izaaka Cylkowa. Na wydanie to zwrócił mu uwagę kolega z uniwersytetu w Berkeley, znakomity logik i matematyk Alfred Tarski. Poeta uważa, że jest to przekład zarówno poetycko piękny, jak i bardzo wierny (co przecież tak rzadko idzie w parze). Miłosz podkreśla, że Cylkow stara się zachować kolejność słów oryginału. Zauważa, że Cylkow, »wrażliwy na modulację hebrajskiej frazy, nieco inaczej kształtuje werset niż czynią to Biblie, zarówno katolickie jak i protestanckie, zawsze... ulegające wpływowi składni łacińskiej. Przyznając się do tego, iż stale odwołuje się do jego rozwiązań, swój własny przekład określa jako ciągłą z nim rozmowę”. Wydanie Pięcioksięgu w przekładzie Izaaka Cylkowa jest bez wątpienia bardzo ważnym wydarzeniem w życiu polskiego żyd...
Boi Kala! Przybywaj Oblubienico! Refren hymnu Lecha dodi „Pójdź, mój ukochany, naprzeciw Oblubienicy – powitajmy Szabat!”, jest odniesieniem do talmudycznej opowieści jak mędrcy wiali Święty Dzień. Rabi Chinina wychodził na pole i mówił: „Pójdźmy, wyjdźmy naprzeciwko Szabatu – Królowej!”, a rabi Janaj ubierał strój szabatowy i mówił: „Boi Kala! Boi Kala!” – „Przybywaj Oblubienico!” (Bawa Kama 32b). Lecha dodi to hym liturgiczny śpiewany w synagodze, w piątek po zmierzchu, na przywitanie Szabatu. Pierwsze litery zwrotek hymnu tworzą imię jego autora – rabiego Szlomo Halewi Alkabeca, szesnastowiecznego kabalisty z Safed. „Mój ukochany” może być odczytane jako odniesienie do Boga lub też do przyjaciela, z którym wychodzi się przywitać „Oblubienicę”, czyli Szabat. Arizal włączył ten hymn do swojego modlitewnika i z biegiem czasu pieśń te stała się integralną częścią piątkowego nabożeństwa. Jest ona śpiewna na różne melodie – Żydzi sefardyjscy śpiewają ją na melodię starszą nawet niż sa...
Pięć krótkich ksiąg, które składają się na niniejszy tom biblijnych przekładów Izaaka Cylkowa, żydowska tradycja określa po dziś dzień mianem megilot (zwojów) – na pamiątkę tego, że spisywano je (jak Torę) na pergaminowych zwojach i z nich następnie odczytywano. W czasach Świątyni księgi te nie stanowiły wspólnego zbioru, trafiając do kanonu hebrajskiej Biblii w różnym czasie i często (przynajmniej w wypadku Pieśni nad pieśniami i Koheleta) – po burzliwych dyskusjach. Prawdopodobnie dopiero u schyłku starożytności, co wiemy z literatury midraszowej, uznano za poręczne spisywać je razem i w takiej kolejności, jaką znamy współcześnie. Jeszcze później, bo w średniowieczu, przypisano je poszczególnym świętom, ale zwyczaj ten nie przyjął się we wszystkich żydowskich gminach (tylko Księga Estery, i to od czasów misznaickich, kojarzona jest powszechnie ze świętem Purim). W świecie aszkenazyjskim megilot stanowią, podobnie jak Tora, o rytmie żydowskiego roku rytualnego: nie tylko pozostają w ...
Zbiór opowieści chasydzkich, zebranych i przetłumaczonych na język niemiecki przez Eliasberga, rosyjskiego Żyda, który korzystał przy tym z żydowskich modlitewników i popularnej książki „Kehal chasidim”. Zbiór, wydany po raz pierwszy w 1916 r. w Monachium, był zapewne lekturą Bubera i Scholema. „Legendy” (tłum. Małgorzata Szlaga) opatrzone są posłowiem Henryka Halkowskiego i Lidii Kośki. „Pewien król miał córkę, którą bardzo kochał. Chciał, by poznała całą mądrość świata i dlatego wysłał ją do dalekiego kraju, gdzie miała zgłębiać u mędrców tajniki wiedzy. Inni uczniowie i uczennice mędrców bardzo ją pokochali i żyli z nią w przyjaźni jak z siostrą. Gdy córka króla ukończyła naukę, król, jej ojciec, wezwał ją z powrotem do siebie, bo pragnął, by zamieszkała w zamku królewskim pośród dostojników, książąt i księżniczek, a nie w dalekim kraju wśród prostych ludzi. Jednak królewska córka przyzwyczaiła się do obcego kraju i pokochała bardzo swoich przyjaciół, którzy ją również umiłowali. R...
